'Gewoon'. Alsjeblieft, schrap het!

The more technique you have the less you have to worry about it.

Dit filmpje zag ik net voorbij komen. Picasso aan het werk. Geniaal natuurlijk. Het lijkt zo natuurlijk, zo gewoon te gaan. Een verbluffend talent, uiteraard. Maar ook met een zinderende techniek.

Vaak denken we dat we ‘gewoon’ onszelf moeten zijn. ‘Gewoon’ moeten zeggen wat we te zeggen hebben. ‘Gewoon’ even iets opschrijven. ‘Gewoon’ uit het hart.
(Dat laatste is overigens erg gevaarlijk. Alsof je hart je niet kan misleiden omdat je verstand alles wel rechtvaardigt. Maar dat terzijde.)

Gewoon is een heel gewoon Nederlands woord. Waar we veel waarde aan hechten. Misschien omdat we van water ‘gewoon’ land hebben gemaakt? Gewoon.
Maar ‘gewoon’ wat schilderen’ of ‘gewoon’ wat zeggen.
Het wordt er niet geniaal van. Dat werk hang je gewoon aan de muur van je kamer. Gewoon geniale kunst van mijn zoon. Wat mij ontroert. Ik vind het prachtig. Natuurlijk, maar ik ben zijn moeder.

Schermafbeelding 2019-06-12 om 09.25.14.png


Maar als je ‘gewoon’ anderen wilt bereiken. Effectief. Met taal. Met spreken. Met tekst. Met beeld.
Dan zul je wat techniek moeten leren. En zul je moeten investeren. In jezelf.
Pas dán kun je de techniek weglaten. En ‘gewoon’ wat schilderen.
Zoals Picasso geniaal laat zien. Anders blijft je bereik zeer beperkt. En bereik je met jouw boodschap en wat je te zeggen hebt in de wereld een paar mensen. Net zoals de kunstwerkjes van mijn zoon. Hangend naast het bureau van mijn computer.

Investeren in jezelf loont. Lees mijn blog van gisteren nog maar even.